Brandmerken bestaan over het algemeen uit een symbool voor het ras of stamboek en twee cijfers voor het individuele dier. De onderzoekers hebben aan drie ervaren testpersonen gevraagd om bij paarden die deelnamen aan een wedstrijd in Duitsland het brandmerk te registreren. Van de ongeveer 250 paarden herkenden de testers bij negentig procent van de dieren het rassymbool. Bij de individuele code was het echter een ander verhaal. Bij ongeveer de helft van de paarden lazen de testers de code correct en ze registreerden het goed bij minder dan veertig procent.
De testers is hetzelfde gevraagd bij 28 overleden paarden. Hier werd slechts bij negen paarden het brandmerk correct gelezen. Bij zes paarden kon zowel het rassymbool als de individuele code helemaal niet meer gelezen worden, zelfs niet nadat de plek was geschoren. Volgens de onderzoekers is de onbetrouwbaarheid van brandmerken hiermee aangetoond.
Ook bleek dat er bij bijna alle onderzochte paarden weefselschade was op de plek waar het brandmerk geplaatst was. Deze schade is vergelijkbaar met die na een derdegraads brandwond. In de Europese Unie is er voor een groot deel overgegaan op de microchip en komt het plaatsen van een brandmerk bijna niet meer voor. Jörg Aurich benadrukt dat er ook geen reden is om deze methode langer te gebruiken. “Het wordt geassocieerd met weefselschade en is bovendien vaak niet duidelijk genoeg om te decoderen, zelfs door ervaren waarnemers of nadat een paard is overleden.”
Bron: Horses / Horse and Hound
om brandmerken geheel af te wijzen t.o van chippen zou een gedegen onderzoek plaats moeten vinden m.b.t. schade d.m.v. chippen. Dus ook zwevende chips, zoekgeraakte chips en weefsel schade en/of spierschade door chippen.
Stel dat U als mens zijnde zou mogen kiezen,als de regering besluit tot een betere manier van identificatie , U mag dan kiezen uit:
*Brandmerken
*Chippen
*Iriscopie
*DNA onderzoek en registratie (inleveren van 1 haar ,uitgetrokken door de huisarts)
Ik zou kiezen voor DNA of Iriscopie. Geen lichamelijke risico’s en 99% betrouwbaar! Dat kan niet gezegd worden van de chip. Deze is absoluut niet betrouwbaar en zelfs gevaarlijk voor je paard.
Ik vindt het artikel interessant maar wel eenzijdig en kan verkeerd geinterpreteerd worden Er zijn nl verschillende manieren van brandmerken mits goed aangebracht die levenslang goed leesbaar blijven , het heeft ook te maken met de leeftijd waarop het gezet word, de kleur van het paard en de professionaliteit van de brander.
Het veel gebruikte (vuur)brandmerk van het KWPN en andere stamboeken is een brandmerk dat het stamboek moest vertegenwoordigen waar het paard was opgenomen. Je kunt hier geen registratie aan koppelen en dat zal ook niet de bedoeling zijn geweest.Er zaten nl ook papieren bij het paard en een registratienummer.
Er zijn meerdere vormen/gebruiken van brandmerken, bijvoorbeeld een brandmerk bij een Spaans of Portugees paard dat door een trotse fokker gebruikt word om zijn paard voor het leven aan zijn stal of naam te verbinden . Ook hier kun je geen zekerheden aan ontlenen dat je paard raszuiver is, het vertegenwoordigd veelal de bloedlijn eigenaar of fokker .Dan is er ook nog het koudbrandmerk (vriesbranden) waardoor het gebied/vorm na bevriezen met stikstof witte haren vormen , deze blijven erg mooi en goed zichtbaar op gekleurde paarden en mits deze niet vòor het 2e levensjaar en professioneel zijn aangebracht. Deze vorm van brandmerken wordt nog veel gebruikt in Spanje en is een stuk vriendelijker dan het heetbranden van vroeger.
In mijn optiek is het veel beter te chippen, aftekingen opmaken en ook DNA bloemonsters nemen van ieder geboren veulen uit welk land of stamboek dan ook
In Spanje bij het PRE stamboek doen ze dit al jaren en komen er nog steeds paarden aan het licht die niet het DNA blijken te hebben wat er op papier staat….
Hopelijk heb ik een klein steentje kunnen bijdragen en in ieder geval de verwarring van brandmerken bij spaanse paarden uit de wereld geholpen .
Met vriendelijke groeten Dorien Arnts
fokker van het PRE paard in Nederland
Er zou sowieso eindelijk eens een gedegen onderzoek moeten komen met betrekking tot schade door de chip, zoals Paulien terecht opmerkt. Bij het onderzoek in Duitsland kwam al aan het licht dat bij alle(!) onderzochte monsters met chip grote groepen, meerdere soorten ontstekingscellen aangetroffen werden in en rond het bindweefsel wat zich gevormd had rond de chip.
Helaas was het aantal beschikbare monsters niet zo groot (10), maar ze gaven wel allemaal hetzelfde beeld. Absoluut reden voor vervolgonderzoek!
Verder zijn er vele paarden waarbij de chip niet meer op zijn plaats zit. Ik ken paardeneigenaren die aangeven dat zij een paard/pony hebben, waarbij de chip boven de voorknie zit, of net boven de hoef, of verdwenen is, of amper afleesbaar door extreem veel bindweefsel en twee gevallen van een extreme ontsteking (zo groot als een tennisbal). Er is maar één van deze mensen die bij het PVE gevraagd heeft hoe het zit met de verantwoordelijkheid; de rest heeft het nooit ergens gemeld. Men weet ook niet dat dat kan. Ach en als het paard het nog doet…. De meeste mensen vragen zich niet af of hij er ook last van zou hebben en als je hem ooit wil verkopen kun je ook maar beter je mond houden, toch?
De vraag van Meta is zeer terecht. Waar zou u zelf voor kiezen? Ik denk toch echt niet voor een chip in je halsspier. Stel het je even voor: Je baby in de hals laten chippen….. en dan is die nog veel dikker dan die van een veulentje (3,5cm en de naald is al 2.5cm en de chip is 1,6cm).
Laat brandmerken dan niet het meest ideale middel zijn, chippen is dat helemaal niet; tenminste niet voor het paard!