Monty Roberts communiceert in paardentaal

Monty Roberts werd geboren in 1935 te Salinas in California. De vader van Monty Roberts was paardentrainer en zo leerde Roberts al jong paardrijden. Hij was erg succesvol als jeugdruiter en later als professioneel paardentrainer en rodeoruiter. Roberts was het niet eens met de in zijn ogen gewelddadige wijze waarop zijn vader paarden trainde. Na jarenlang het natuurlijke gedrag van wilde paarden te hebben bestudeerd, ontwikkelde Roberts zijn eigen methode, de zogeheten join-up. In 1996 verscheen zijn autobiografie ‘De man die naar paarden luistert’, en Roberts werd in een klap bekend. Na zijn autobiografie volgden meer boeken en talloze clinics over de geweldloze trainingmethode die Roberts ontwikkelde.

Natuurlijk gedrag
De join-up is een manier om snel toegang te krijgen tot een paard. Je laat zien dat je de baas bent, zonder lichamelijk geweld te gebruiken. Bij de join-up wordt gebruikgemaakt van het natuurlijke gedrag van een paard binnen de kudde. Als mens boots je in principe het gedrag na van de leidende merrie die een vervelend of te dominant paard uit de kudde jaagt. Het paard krijgt als het ware een standje, pas als de merrie het aangeeft mag hij weer terugkeren in de veiligheid van de kudde. Deze communicatie verloopt door middel van subtiele lichaamstaal. Om zelf goed met je paard te communiceren moet je je bewust zijn van welke signalen je met je eigen houding en gedrag uitzendt, en hoe een paard deze signalen oppikt. Roberts noemt deze lichaamstaal naar het paard ‘equus’.

Join-up in de praktijk
De join-up vindt plaats in een ronde kraal waar de mens in het midden staat en het paard rondjes loopt om de persoon. De persoon jaagt het paard weg door middel van het gooien van een touw richting de achterhand en het aannemen van een dominante houding (brede schouders, blik strak op het paard gericht). Op een gegeven moment krijgt het paard door dat hij niet bij de persoon in het midden vandaan kan en zal hij tekenen van onderdanigheid vertonen. Het paard richt zijn oor naar de persoon in het midden, hij laat zijn hoofd zakken en begint wat te likken en te kauwen. Op dat moment stopt de mens in het midden met opjagen en neemt een meer uitnodigende houding aan. Hij draait zich half van het paard af en richt zijn blik op de grond. Het paard draait zich naar de persoon toe en gaat bij zijn schouder staan. Loopt de persoon weg, dan volgt het paard en blijft het doorgaans volgen. Dit heet follow-up. De hele sessie duurt meestal niet langer dan tien minuten.