Geef je paard een kwast in zijn mond en houd een doek voor hem vast. Cheryl Ward uit de Amerikaanse staat Florida doet het. Het levert niet alleen fraaie kunstwerken op die gretig van de hand gaan, ze is ervan overtuigd dat het schilderen een therapeutisch effect heeft op haar probleempaarden.
Het eerste paard dat zijn artistieke gaven toonde aan Cheryl was Romeo. „Hij gaf zelf aan dat hij het wilde. Romeo was een gefrustreerd, dominant, agressief maar toch ook angstig paard dat in zijn achtjarige leventje al zes verschillende eigenaren had. Ik zocht naar een manier om vertrouwen tussen ons te kweken, zonder dat zijn verdedigingsmechanisme steeds in werking trad.” Cheryl liet Romeo voorwerpen aanraken waar hij eigenlijk bang voor was en beloonde hem uitbundig als hij dat uit zichzelf deed. Romeo bleek minder bang als hij met zijn mond of zijn hoeven met een voorwerp mocht spelen. „Als ik tijdens het rijden mijn cap liet vallen, raapte hij hem op.” Op een dag liet Cheryl haar manenkam vallen. Romeo dook er meteen op af en nam het handvat in zijn mond. Het zag eruit alsof hij een kwast vasthield en dat bracht Cheryl op een idee. Ze nam haar eigen schilderspullen mee naar de stal. Romeo vond zijn roeping. Door de andere paarden het schilderen te laten zien, ontwikkelden zij diezelfde gave.
Coproductie
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de schilderijen een duidelijke coproductie zijn van Cheryl en haar paarden. Cheryl prepareert het canvas, zoekt de kleuren uit en geeft de paarden de steeds in andere kleuren verf gedoopte kwasten aan. Ze draait het doek zo dat er een compositie van verfstreken ontstaat. „De paarden doen wel degelijk het werk. Hoe ik het doek houd, baseer ik op hun gemoedstoestand en de stijl die mijn paarden hanteren. Ik bepaal meestal wanneer het werk klaar is, want zij blijven doorgaan. Soms vind ik het wel genoeg en dan beginnen de paarden juist fanatiek te kwasten. In dat geval doe ik wat zij willen.”
Getraumatiseerd
Cheryls doel is dat de paarden meer plezier hebben in het samenspel met haar dan in het alleen in de wei staan grazen. Haar achterliggende gedachte is steeds dat de paarden ergens graag op af gaan, in plaats van weglopen van iets dat ze niet willen. Het is een vorm van positieve bevestiging, die wonderen heeft gedaan voor het vertrouwen tussen haar en de getraumatiseerde paarden.
Niet alleen Romeo schildert. Ook Juliet, Raleigh en Da Vinci nemen de kwast regelmatig ter mond. Meer informatie en leuke filmpjes van de schilderende paarden vind je op www.paintinghorse.com.