Kansen en verwachtingen

Mijn eerste indruk hier is heel positief. De beveiliging is erg streng en dat geeft een prettig gevoel. Aan alle behoeften van paarden, grooms, ruiters (en dus ook gehandicapten) is gedacht. De hoogteverschillen zijn soms groot wat het voor rolstoelers lastig maakt om van beneden naar boven te komen, maar niemand wordt aan zijn lot overgelaten. Eén kik en een medewerker schiet enthousiast te hulp.

De afgelopen dagen hebben we steeds kort in de hoofdring mogen rijden. Wat is het bijzonder om daar binnen te gaan. En nu zijn de tribunes nog leeg en is de wedstrijd nog niet eens begonnen! Het uitzicht is geweldig, de bodem supersterk en fijn verend, de aankleding majestueus.

De paarden vinden de entourage weinig spannend. Misschien heeft het met de grootte te maken, maar ook Vedet voelt zich er prima. Hij heeft goed gereisd en voelde vanaf dag één onder het zadel lekker los en fit aan. Langzaam aan voeren we de trainingsintensiteit wat op en dan gaan we vrijdag onze eerste proef rijden.

Natuurlijk wordt me steeds de vraag gesteld wat mijn kansen zijn, en wat ik zelf verwacht. Maar daarover kan ik niet zoveel zeggen nog. Verschillende combinaties maken in mijn grade kans op de medailles, een stuk of zeven denk ik, en ik ben er ook één van. Tegen de meeste daarvan heb ik dit jaar nog niet gereden, dus is het lastig in te waar je staat ten opzichte van hen.

Ik heb wat paarden in de trainingen gezien en dat bevestigt het idee dat het niveau dicht bij elkaar ligt, hoewel er heel verschillende paarden in de ring komen. De één beweegt misschien wat gewoontjes, maar daarbij is de afwerking perfect voor elkaar, de ander gaat met meer expressie rond en maakt foutjes onderweg. De vorm van de dag en misschien een stukje geluk zullen de doorslag geven, verwacht ik.

Maar ik weet dat Vedet in vorm is en hoop vooral te kunnen rijden als nooit tevoren. Als dat lukt, kunnen we bij de topdrie eindigen. Maar alleen als er niet drie of meer anderen zijn die beter waren natuurlijk. We zullen het zien vrijdag. Ik heb er vreselijk veel zin in!

Sanne Voets
Deze column verscheen vrijdag 31 augustus in De Paardenkrant.

Vanuit Londen blogt Sanne Voets over haar deelname aan de Paralympische Spelen. Met haar paard Vedet PB maakt ze deel uit van het Nederlandse dressuurteam.