De vraag is hoe de periode gaat verlopen tot aan het rechterlijk oordeel over de al dan niet toelaatbare overgang van de stal van vader op zoon. Als het aan Ger Visser jr. ligt worden in de tussenliggende tijd de mindere paarden verkocht, lopen de cracks op concours (om prijzengeld te winnen en om waarde te behouden) en krijgen jonge sterren een opleiding om even kostbaar te worden als de cracks van nu. Zakelijk en sportief gezien klinkt dit heel logisch. In de oren van paardenmensen.
Maar vader en zoon Visser hebben al lang niet meer te maken met een bank die met hen meedenkt. Ze staan tegenover een in toorn ontstoken Rabobank die het wegsluizen van gelden niet accepteert. Voor de afdeling Bijzonder Beheer, waar Eurocommerce nu onder valt, is de 38 miljoen van de stal slechts een voetnoot in een dossier ter waarde van honderden miljoenen. De jongens van Bijzonder Beheer malen niet om topruiters die geld aan een paard rijden of kunnen voorkomen dat dure paarden een belangrijk deel van hun waarde verliezen. Als het terughalen van geleend geld je vak is, lig je ’s nachts niet wakker van Eurocommerce London die in z’n stal staat te verpieteren. Dan wil je dat dure paard zo snel mogelijk verzilveren.
Eerlijk is eerlijk: dankzij het geduld van de Rabobank kon Visser in Londen de strategie van zijn topstal verzilveren. Maar aan alles is te merken dat de Rabobank het nu welletjes vindt. Door beslag te leggen op de stalrekening dwingt de Rabobank Visser om straks ‘vrijwillig’ mee te werken aan liquidatie.
Het zou mij eerlijk gezegd hebben verbaasd als de Rabobank had toegestaan dat Stal Eurocommerce nog een jaar of twee goede sier had kunnen maken namens een failliet vastgoedconcern. Ik zou de bank alleen willen verzoeken om op te houden met het theater alsof de Rabobank niets liever wil dan dat Gerco Schröder en Annelies Vorsselmans op concours gaan. Dat melodrama van de hoofdsponsor van de KNHS is mij iets te ongeloofwaardig.
Dirk Willem Rosie, hoofdredacteur (d.rosie@eisma.nl)
Deze column verscheen dinsdag 17 oktober in De Paardenkrant.
Beste,
Laat mij beginnen te melden dat ik het bijzonder jammer vind voor de nederlandse springsport dat stal Eurocommerce zal ophouden te bestaan… Toch vind ik dat in het artikel hierboven de Rabobank als de grote boosdoener word afgeschilderd terwijl ik van mening ben dat we dankzij medewerking van deze bank toch nog over Eurocommerce London hebben kunnen beschikken in londen! En dit met alle risico’s die daar aan verbonden zijn. Dus wat mij betreft bedankt Rabobank voor de medewerking aan het behalen van dubbel zilver in londen!
Harrie Theeuwes
Volgens mij wordt de Rabobank niet zozeer als ‘grote boosdoener’ afgeschilderd. Ook dhr Rosie spreekt zijn waardering uit voor het feit dat Eurocommerce London heeft mee kunnen/mogen doen aan de Olympische Spelen en dus dubbel zilver voor Nederland heeft binnengehaald.
Er moet alleen eens opgehouden worden met theater maken. Maar daar doen de media zelf ook hard aan mee.
En de Rabobank en de familie Visser ook.
Wij simpele burgers weten lang niet wat er allemaal gebeurt op gebied van ‘grote zakenmensen’ en banken, maar er gebeurt genoeg wat geen van beide partijen liever niet aan de grote klok hangen. Ik wil iedereen aanraden de film “The inside job” eens te bekijken (even googlen, makkelijk te vinden). Het is even een zit, maar het is absoluut zeer leerzaam.
Dan blijkt dat er vele mensen vuile handen hadden en nog steeds hebben.
Wat ik nog wil toevoegen is dat Gerco en Annelies erg goed kunnen rijden en dus waarschijnlijk op korte termijn wel weer een goede baan vinden, of anders voor zichzelf beginnen; dat hoop ik ook voor ze. Maar ik hoop dat alle andere werknemers van de heer Visser ook weer een goede betrekking vinden.
En last but not least hoop ik toch vooral dat deze hele affaire niet ten koste van de paarden gaat.